TechnoVenture

 

 

 

In een businessplan (inclusief ontwikkelingsplan) wordt aangegeven hoeveel kapitaal de op te zetten onderneming nodig zal hebben. Maar hoe aan dit kapitaal te komen? De bank zal bij een risicovolle technostarter niet thuis geven. Dit heeft te maken met het risicoprofiel op basis van de optelsom van ondernemersrisico en technologisch risico (zie voor een uitleg over risicoprofiel Het begin en Strategie). We nemen aan dat de uitvinder even niet over voldoende startkapitaal beschikt. Daarom moeten er dus andere bronnen worden aangeboord. Nu wil het geval dat de kapitaalmarkt in Nederland goed is ontwikkeld en dat er voldoende aanbieders van kapitaal zijn waar in het algemeen ook goed mee in contact is te komen.

 

Investeerders en financiers

Het benodigde startkapitaal is afkomstig van investeerders of financiers. Er is een fundamenteel verschil tussen deze beide beide categorieën. Een investeerder verstrekt vermogen wat van het (nieuwe) bedrijf wordt. Hiermee koopt hij of zij aandelen en wordt mede-eigenaar van het nieuwe bedrijf. Een investeerder loopt dus ook een zeker risico. Als het goed gaat dan kan hij of zij een leuk rendement behalen maar gaat het mis dan is het geld ook weg.

 

Financiers verstrekken "vreemd" vermogen en houden niet van risico. Het blijft hun geld en zij willen het dus altijd terug hebben. Daarom kijkt een financier ook naar een onderpand als dekking voor het risico. "Heeft u ook een leuk huis meneer?". De typische financier is natuurlijk een bank maar er zijn ook andere vormen. De financier krijgt meestal een vergoeding voor het uitlenen van het geld in de vorm van rente. Ook hier geld de gouden regel: hoe meer risico hoe meer rente. Wanneer een financier een onderneming beoordeelt voor een kredietaanvraag wordt er vaak naar de solvabiliteit gekeken. Dit is de verhouding tussen eigen vermogen en vreemd vermogen. Anders gezegd: de solvabiliteit is het verschil tussen alle bezittingen en alle schulden en verplichtingen van een onderneming (of jijzelf). Het bepalen van de solvabiliteit van een onderneming vereist de nodige financiële kennis maar ruwweg geldt dat wanneer het deel  eigen vermogen lager wordt dan 30% het bedrijf in de gevarenzone terecht komt.

 

Het is bekend dat de kans dat een bedrijf gaat omvallen exponentieel toeneemt wanneer de solvabiliteit afneemt. Dat is ook wel voor te stellen. Als een bedrijf zonder eigen vermogen net kans ziet om iedere keer de salarissen, rekeningen, rente en aflossingen te betalen op basis van wat er verdient wordt is er geen buffer. Wanneer het een keer tegenvalt (even wat minder omzet of de klant betaalt niet zo snel) komt het bedrijf in dat geval dus direct in de problemen. Daarom is de solvabiliteit een hele belangrijke parameter waar een financier de kredietaanvraag op beoordeelt. Hieraan wordt de veerkracht van de onderneming afgelezen.

 

Banken en financiële instellingen hebben een reeks van producten waarmee ze vreemd vermogen verstrekken aan ondernemingen. Dat varieert van krediet op een rekening courant via vastgoed financiering tot hypothecaire constructies. Soms zit daar ook een product bij dat wat meer risico mag opleveren (risicodragend product). Hiermee kunnen ook innovatieve en risicovolle projecten worden gefinancierd. De kredietverstrekker zal dan meestal wel het risico zoveel mogelijk willen afdekken door een overheidsgarantie te vragen of een andere instelling te vragen om mee te doen (bijvoorbeeld een regionale ontwikkelingsmaatschappij). Immers, het zijn banken en die willen, linksom of rechtsom, hun geld altijd terug. Maar vanwege dit soort van programma's is het altijd interessant even bij je lokale bank te informeren naar de mogelijkheden.